Zyrat e CIA Langlei Virxhinia
Z.Drejtor, kjo është agjentja Vivian Dilei.
Gjatë 10 viteve të fundit, Agjencia Qendrore Informative...
është në kërkim të Volfgag Braun. - "Ujku."
Ashtu si e di, nuk kemi asnjë të dhënë pozitive për pamjen e tij.
Ajo që dimë është se ai është ish Shtetas Gjerman,
që shet produkte bërthamore tek terroristët në gjithë botën.
Agjensia e Informacionit ka njohuri se do kryhet një shkëmbim,
javën që vjen në Beograd.
Bashkëpunëtori numër 1 i "Ujkut", Albino,
do shesë një "bombë të pistë" tek klientë Sirianë.
Kemi dërguar një skuadër që të asgjësojë blerësit...
të sigurojë bombën dhe të arrestojë Albinon.
- Si mund të ndihmoj unë, zotëri? - Objektivi yt është "Ujku".
Kemi arsye që të besojmë se do jetë i pranishëm.
- Gjeje dhe eliminoje. - Po, zotëri.
Lëre skuadrën që të kapë Albinon, dhe ti kap Ujkun.
Zotëri, nëse më lejoni...
Kush është agjenti ynë në atë zonë?
Ithan Rener. Veterani. Do e realizojë detyrën e tij.
Klientët u asgjësuan.
- Të lumtë, Ithan. Të lumtë. - Punë e mirë.
Shërbimi i Dhomës. Ju solla peshqirët ekstra.
Ftohja më vret.
- Po? - Ku je? Ke lënë një kaos këtu. - Po, pastaj...
Mendoj... mendoj të deklaroj i sëmurë.
Eja tani, ti s'ke marrë një ditë raport që prej 32 vjetësh.
- Urdhëro skanerin. - Faleminderit, Jasmin.
Sigurohu se do vendosësh në dhomën time këto shishet me shampo, më pëlqejnë shumë.
Të gjitha skuadrat në gatishmëri.
Ditëlindja e Zoisë.
P www.Kino-al.com
Pë www.Kino-al.com
Për www.Kino-al.com
Përk www.Kino-al.com
Përkt www.Kino-al.com
Përkth www.Kino-al.com
Përkthe www.Kino-al.com
Përktheu www.Kino-al.com
Përktheu f www.Kino-al.com
Përktheu fi www.Kino-al.com
Përktheu fil www.Kino-al.com
Përktheu film www.Kino-al.com
Përktheu filmi www.Kino-al.com
Përktheu filmin www.Kino-al.com
Përktheu filmin: www.Kino-al.com
Përktheu filmin: E www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Ed www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Edu www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Edua www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduar www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart N www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Nd www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndr www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndre www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu E www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ek www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Eks www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Eksk www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskl www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Eksklu www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluz www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzi www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluziv www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivi www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivis www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivish www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht p www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu www.Kino-al.com Ekskluzivisht pë
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: w www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: ww www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www. www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.T www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Ti www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Tit www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titr www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra. www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra.A www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra.Al www.Kino-al.com
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra.Al
Më fal.
Punë e mirë, plako.
Ditëlindja e Zoisë. Kam nevojë për një moment që të telefonoj.
- Celularët s'janë të sigurtë. - Po, është vajza ime.
Ka kabinë telefonike jashtë, ke pesë minuta kohë...
Pa të shikojmë skanimin.
U bë.
Ç'kemi, po mundohem të bëj një telefonatë nga aty,
dhe s'kam të holla... Do mundja të merrja borxh nga këto para?
- Jo, jo. - Do kthehem dhe do jua kthej. - Kurrë.
- Hajde. - Trap.
Dakort. Kjo kushton shumë. Do marr ca nga këto.
Do kthehem për të.
Më fal! Jemi takuar më parë?
Ti më mban mend mua, kështu?
Karaçi.
Jasmini është në rrezik. Duhet të shkojmë menjëherë, Aksel!
Asnjeri s'do shkojë tek Albino, derisa të shikojmë se ç'ka në valixhe.
Hajde. - Po, po, po. Jemi takuar vjet në Prill, egzaktësisht!
Por atëherë punoje si kamariere. Nëse më kujtohet mirë.
- Dreqin. - Kemi konfirmim. - Është një «bombë e pistë».
- Asif. - Tërhiquni.
Mirupafshim, zemër.
- Urdhëro. - Përshëndetje zemër, jam babai yt.
S'e harrove, që do të thotë se ndoshta më do.
Sigurisht që të dua, Zoi.
Mund ta vërtetosh, duke më kënduar "Shumë urime për ty." Me zë të lartë.
Por jam në punë...
Mund të lini një mesazh pas tingullit... Ç'dreqin...
Dakort... shumë urime për ty...
shumë... Shkojmë... Shkojmë, Jasmin ndodhet në rrezik. Më mbuloni!
...urime për ty...
...shumë urime për Zoinë.
Mbuloni Ithanin!
Shkojmë brenda! Shkojmë brenda!
Në rregull. Mjafton.
Lëre poshtë. Lëre poshtë.
Tani.
Thjeshtë lëre aty.
S'do të ndjek më plehrë.
Shikoj se e keni lexuar Diagnozën.
- Quhet blastoma glial. - Po.
Është një lloji kanceri i trurit dhe shpërndahet brenda pak muajsh.
S'shkruan se sa kohë më ka mbetur?
- Tre muaj, ndoshta pesë. - Po.
Dakort... domethënë s'ka Krishtlindje sivjet?
Kam frikë se jo. Ju sugjeroj që mbaroni gjithçka keni në mendje.
CIA është mirënjohëse për shërbimet tuaja.
3 Ditë Për Të Vrarë
Ç'dreqin...?
Baba, një burrë i bardhë është në derë.
Si mund të të ndihmoj, miku im?
- Çfarë kërkon në shtëpinë time? - S'flet frëngjisht?
Jo, jam amerikan. Banoj këtu.
- Në cilin kat? - Jo, dua të them se banoj këtu.
Ti? Je pronari? Gëzohem që më në fund ju takoj.
Përshëndete pronarin e shtëpisë. Kjo është shtëpia e tij.
Mirëdita, miku ynë.
Kjo është gruaja ime, Tereza. Djali im Abati.
Vajza është në kuzhinë, është shtatzënë.
Këta janë kushërinjtë e mij. na kanë vizituar nga Mali,
derisa të shkojnë të qëndrojnë tek vëllai im në Sen-Denis.
- E di se ku ndodhet Sen-Denisi? - Jo, se di se ku ndodhet Sen-Denisi.
- Çfarë bëni në shtëpinë time? - S'kishim shtëpi...
...kërkonim për ndonjë vend. dhe pamë këtë.
Shpirtra të këqinj banojnë nëpër vende të boshatisur. - Po, por...
...tani jam këtu. - Është mirë që je kthyer më në fund.
- Më quajnë Zul. - Ithan.
- Ku ndodhen gjërat e mija? - Kam fillur gjithashtu të lyej dhomën.
Gruaja ime mendoi se do ishte më mirë një ngjyrë e gëzuar.
Je në rregull me këtë? Do më pëlqente ta mbaroja punën. S'është problem, Ithan.
Në të vërtetë Zul, ka një problem.
Kam frikë se s'mund të bësh asgjë deri më 13 Prill.
Kjo është pas një muaji.
Kemi ligje që mbrojnë të pastrehët gjatë periudhës së dimrit.
Atëherë, e marr me mend se duhet t'i flak përjashta unë. - Jo, jo.
Kjo s'është ide e mirë. Sepse pastaj do shkoni në burg për shkelje të ligjit.
- Unë... unë do shkoj në burg? - Natyrisht!
- Domethënë, çfarë supozohet se duhet të bëj? - Të prisni Pranverën.
Ashtu si zogjtë, bletët, djemtë dhe vajzat.
Vërtetë tani, më the një gjë të tillë?
Ithan, Ithan!
Duhet të flas me babanë tënd.
Të lutem më jep një minutë sa të mbaroj telefonatën.
Më vjen keq, Ithan. - Shkojmë të flasim bashkë Zul, në dhomën time.
Mund të siguroj, nuk kemi hapur asgjë nga gjërat e tua.
Nuk thashë se e keni bërë.
Por besoj se është momenti që të njihemi pak më mirë.
Sepse, e di, që të futesh kështu thjeshtë në shtëpinë e dikujt...
Asnjë problem, Ithan. Do i mbledhim dhe do ikim tani.
- Gjithçka në rregull, shko. - Ku do shkosh me vajzën shtatzënë?
Nuk e di, por do paketojmë dhe do largohemi. - Ulu aty.
S'është nevoja të ikësh Zul, të paktën për momentin...
... jo derisa të të lindë vajza,
por do qëndrosh sipas rregullave të mija. - Gjithmonë besoja tek rregullat.
Rregulli Numër 1. Asnjë s'do hyjë më në këtë dhomë.
Absolutisht, asnjë. Do vendos tabelë më të madhe. - Egzaktësisht. Do vendosësh tabelë më të madhe.
Rregulli Numër 2. Gjithmonë do bësh atë që do të them, pa bërë pyetje.
Po, natyrisht.
Rreguli Numër 3... S'do e lyesh më dhomën time.
- S'të pëlqen ngjyra? - Jo. - I thashë gruas se s'është ngjyrë burrash.
Jo, s'është ngjyrë burrash.
- Pra, ke dhe ti vajzë? - Po.
Si vajza ime?
Dakort, dakort, nuk të pyes.
Cila është vajza më e bukur në botë? Je ti? - Shiko, baba!
Është shumë e gëzuar!
Eja, eja!
- Përshëndetje, Kristin. - Përshëndetje.
Përshëndetje.
- Këtu Kristin. - Ç'kemi Tina, jam unë, ndodhem në qytet.
Tani jam në një takim, prandaj s'është moment i mirë që të flasim.
S'dua që të flasim, dua ta shikoj.
Po, jam shumë e zënë, kështu...
Vetëm nëse është urgjente... Kam disa çështje ligjore që dua të shikosh,
para se të largohem nga qyteti. - Përse?
- Do martohesh? - Jo, përse? Do martohesh ti?
- Jo, jo sot. - Atëherë, do të takohemi jashtë.
Dakort, flasim.
- Përse jemi këtu në të vërtetë, Ithan? - Doja që të shikoja.
Po vajzën tonë, dëshiron... Dëshiron që ta shikosh dhe atë?
Po. Po. Hapa një llogari për shkollën e saj.
- Përse ky interesim i papritur? - S'është i papritur, Tina.
Jam munduar të mbaj kontakt. I lashë mesazh për ditëlindjen e saj.
Po, dhe tani do i duhet dhe një vit tjetër, që të të dëgjojë përsëri.
Po vdes, Tina. - Beson se kjo është e lehtë për mua? - Jo, jam...
Jam i sëmurë.
Dua të them... po vdes.
Më vjen keq që pritët kaq gjatë, por kam frikë se duhet
të firmosni edhe në Anglisht edhe në Frëngjisht.
S'dua që ta mësojë Zoi-ja, të paktën jo tani.
Eja brenda.
Është bukur.
Shtëpia duket më e bukur se më parë.
S'duket dhe aq mirë, është pak pa u shembur.
E di se nuk isha pranë teje dhe Zoisë.
Dua ta shikoj para se të iki.
Duhet të më premtosh diçka.
Do të lejoj që ta shikosh, me një kusht.
Ke ndaluar? Ke ndaluar me të vërtetë që të punosh për ata?
- Po. - Më betohesh?
- Po. - Kam humbur shumë.
Duhet të kisha ikur kohë më parë.
Jam mirë. Kam programuar gjithë ditën para...
Jo, jo, zemra ime, jo. Ka planet e saja.
- Thjeshtë duhet të mbulosh diferencën. Përshëndetje zemër - Përshëndetje.
Përshëndetje, Zoi.
Si je?
- Mirë jam, si je ti? - Shumë mirë, faleminderit.
Në rregull.
Mama, mos qaj të lutem? Jam mirë. - Do kthehem në shtëpi... 8:30, dakort?
- Çfarë supozohet se do bëjmë? - Në rregull, si thua që të gatuaj?
Dakort.
Atëherë, dëshiron që të thërras baba, apo thjeshtë Ithan?
Besoj se më pëlqen "baba".
- Vendi i preferuar që shkon pas shkollës? - S'kemi ndonjë vend të preferuar
Karriget fluturuese, të kujtohet?
Atëherë, Ithan, s'është nevoja që ta bësh këtë, në rregull?
E di se ndoshta dëshiron që të bisedojmë, në mënyrë që të njihemi.
- Prandaj u ktheva në Paris. - Nuk jam e mërzitur me ty. Në rregull?
S'dua që të më shpjegosh asgjë nga këto, në rregull? S'është problem.
- Hajde, Zoi, shkojmë për kafe. - Hiu, të prezantoj Ithanin.
- Kë? - Jam babai i Zoisë. - Përshëndetje.
Është kënaqësi që ju njoha, Ithan... z.Rener.
Më vjen keq, por nganjëherë bëhem nevrik,
kur shikoj kauboj Amerikanë!
Bukur...
- Është më i madh se ti. - Po, është në vit të fundit. Është gjë e keqe?
- Kur rritesha, nëse... - Hiu është shumë ndryshe nga ti.
Shiko, e di se gjërat janë disi...
Shiko, unë... mendoja se do doje të shkoje me këtë deri në shtëpi.
- Uaaau, është e imja? - Po.
- Është kaq... kaq vjollcë. - Po, ngjyra jote e preferuar.
Po, kur isha 9 vjeçe. Do marr metronë me miqtë e mij.
Atëherë do shihemi në mbrëmje për darkë?
Zoi, do të shikoj në mbrëmje për darkë?
- Si janë këto? - Të freskëta. - Të freskëta? Gatuhen vetëm në avull?
Mos harro ti zhytësh në qumësht.
- Qumësht? - Vetëm nëse ke në mendje ti fërgosh...
S'kam arritur kaq larg.
Më pëlqen burri që nuk shtiret se nuk di
se si është kuzhina. - Po, atëherë po flet me burrin e duhur. - Po...
Besoj se po.
Atëherë do e zhys peshkun në qumësht...
falë teje do e gatuaj për vajzën time.
Pra, sot është dita me fat e Zoisë?
Si the se të quajnë?
Mund të më thërrasësh Vivi.
U gëzova që të takova, Vivi, por s'jam i interesuar.
Ndoshta mund të flasim.
Gruaja ime, ma ka dhënë këtë.
Eja, zemër, dalim një shëtitje.
Dakort, por biçikleta ime do vijë me mua.
Biçikleta do vijë me mua.
- Për kë egzaktësisht punon, Vivi? - Punoj për drejtorin e CIA's.
S'njoh asnjërin kaq lart.
Serbia ishte misioni im. Kërkoja për Ujkun.
Besojmë se ndodhej në hotel atë ditë dhe unë besoj se ti e ke parë.
- Një minutë. - Dhe jam gati të vë bast
se kur ta shikosh përsëri do mundesh ta njohësh.
- Dua që të vish të punosh për mua. - Në asnjëmënyrë. Kam plane të tjera.
Nuk mendon që Zoija meriton të ketë babanë e saj më tepër
se disa muaj të pavlerë?
O Krisht! Për pak.
Në shkëmbim të shërbimeve të tua,
mund të të jap një ilaç eksperimental.
Interesante? Ky Ithan, mund të zgjasë jetën tënde.
Ku janë informacionet rreth tij? Kupton, testet e provuara.
Si ka mundësi që s'më ka folur askush më parë për të?
Sepse nuk ja vlen për koston e terapisë.
Po po, më bën që të ndjehem kaq i veçantë.
- Nuk ishe. Tani je. - Përse?
Sepse je i sëmurë dhe të vdekurit s'kanë asgjë për të humbur.
Kam çasje në shumë gjëra, Ithan,
por vetëm ti mund të më ndihmosh që të gjej Ujkun.
Kam nevojë për ty që ta gjesh, dhe kam nevojë për ty që ta vrasësh.
Domethënë, blej jetën time, duke vrarë për ty?
Është një burrë brenda, Llogaritari i Ujkut.
Më duhesh që të fillosh menjëherë.
Atëherë, kam peshk për të gatuar.
Mundem që të të kthej në shtëpi në kohë për darkën, Ithan.
Pyetja qëndron...
do vrasësh apo do vdesësh?
- Mjaft vend publik. - Domethënë?
Do të thotë që silenciatori... Do ishte i domosdoshëm.
- Për sa veta bëhet fjalë? - Një.
- Urdhëro? - Hape.
Bombë!
Është stop për derën.
Shumë mirë për një të punësuar.
- The se ishte një burrë, jo pesë. - Ups.
Të thashë që të mbaje të gjallë burrin e ri me mustaqe.
Me ç'mendon se ngjan ky?
- Moshë e mesme - Në asnjë mënyrë, thuaji se sa je. - Jam...
Hej, provoje njëherë, në rregull? Po mundohem që të të shpëtoj këtu.
- Thuaji se sa vjeç je. - Jam 32 vjeç.
- Moshë e mesme. - Jezus Krisht!
Tani... Ky...
është një burrë i ri me mustaqe. - Jo, një me mjekër.
Këto janë mustaqe dhe mjekër të një dite.
- Kjo është mjekër. - Kjo është mjekër? - Këto janë mustaqe, në rregull?
- Kjo është mjekër. - Me zor duken qimet.
- Duket si franceze. - Që kur? - Kjo është mjekër. - Nga epoka jote, babagjysh?
- Shiko këtë... Këto janë mustaqe. - Në rregull, atëherë ç'bëhet me të tjerët?
- Kush janë këta të tjerët? - Nuk e di.
- Dhe s'të shqetëson kjo? - Jo.
Sepse zakonisht më pëlqen të di se kë vras. Ku duhet të vdesë.
Për këtë arsye nuk njeh njeri në kryesi, miku im.
Mjekërosh, është rradha jote.
Po kërkoj për Llogaritarin. Kur do kthehet në Paris? - S'e di, të betohem.
- Vrite. - Prit, mund ta bëj të flasë.
S'dinte gjë.
Dreqin.
Do më nevojitet një rritje e mirë e rrogës.
Dua që ti lë vajzës sime diçka më tepër se një pension të dhj3r3.
Shiko, do e bëj 25, por dua prej teje një gjysëm duzine kufoma.
Gjysëm duzine? Tashmë jam në mes të rrugës që ta realizoj.
Jemi ftuar të gjithë që të shtrëngojmë rripat.
Mos e merr për keq, zemër, por nuk je tipi im.
Unë jam tipi i të gjithëve.
- Je e sigurtë se do funksionojë kjo? - Jo.
Por jam e sigurtë se nëse s'do e provosh, do jesh i vdekur pas dy muajsh.
Dua 50 mijë, jo 25.
Dhe do më llogaritësh dhe ata të tre lart.
Gjithashtu dua Siguracion Jete 1.000.000.000 për garanci.
- Merre ose Lëre. - Do e marr.
Të gjithë paketën.
Atëherë, bëje.
Merr frymë, Ithan.
Morfina vepron më shpejt.
Me njërën apo tjetrën mënyrë?
Do të bëj që të ndjehesh mirë.
Mos harro të zhytësh peshkun.
Më premtove biçikletën time.
Zoi!
- Zoi! Je mirë? - Jo, s'jam mirë.
Shiko këtë. Duket si mos më keq.
Flokët... flokët e tu?
Jo, jo. Po, flokët e mij.
Si kafshë e mallkuar shtëpijake. - Duken të mrekullueshme.
Vërtetë? - Po. - Beson se kjo është për mbrëmjen?
Atëherë, nëse do shkosh kështu, S'e kam problem që të vij me ty.
Kërcënim është ky, ndonjë lloji shakaje? - Jo, thjeshtë...
Gjatë gjithë kësaj kohe, tani është momenti që të bësh shaka? - Jo, thjeshtë...
Mund ti rregullosh flokët e tu.
Do i rregullosh? Mund ta rregullosh këtë?
Jo, ti mundesh... mundesh të lahesh...
të flesh kështu dhe nesër do jenë...
to jenë përsëri normale. Kështu? Zemër.
- Kështu mendon? - Po. Po shkoj të bëj gati darkën.
Hej. Mos thuaj se do gatuash darkën, nëse do të vonohesh tre orë.
Shiko, më fal, Tina. Por isha...
Mos thuaj asnjë fjalë? Është çmenduri që mendova se mund të bazohem tek ti.
Doja që të të kërkoja të kujdesesh për Zoinë
kur të shkoj në Londër për punë. - Të shkosh.
Me të vërtetë, duhet të shkosh. Do jemi në rregull.
Ti as darkën s'mund të bësh, si do ja dalësh të kujdesesh për një adolëshente?
Sapo lehtësova shkatërrimin e madh, me flokët e saj, kështu?
Duhet të arrij fluturimin e parë në mëngjes. Do marr kujdestare.
U vonova sepse gjeta një doktor që mund t'më ndihmojë.
- Çfarë? - Është një specjalist këtu në Paris.
Ka një ilaç eksperimental që është gati të provojë tek unë.
Eksperimental? Ç'do të thotë kjo egzaktësisht?
Do të thotë se ndoshta do mundem të kaloj më shumë kohë me ty dhe Zoinë.
Duhej të merrje në telefon Ithan, sepse isha gati që të vrisja.
Mundemi thjeshtë të ndalojmë të zihemi për një moment?
Të mos themi se do vrasësh dikë... Mua.
Dhe do... mundem të gatuaj peshkun.
- Peshk? - Po. - Peshk. - Me gjithë këtë vapë?
Në asnjë mënyrë!
Duhet ta rregullosh derën, kështu?
Po, ishte... e... gabimi im. - Je këtu 24 orë.
Shpresoj të jetë i rehatshëm divani.
Më i mirë se një lëkundese në Karaçi.
Mos ke nevojë për ndonjë gjë që të ndihmojë të flesh?
Po, më duhet tani.
Je i tmerrshëm.
E dija se do më merrje në telefon.
- Çfarë dreqin më dhe? - S'do vish këtu?
Jo, jam i turbulluar, koka ime... Më merren mendtë.
Vivi...
- Lexo udhëzimet. - Pusho! Kam iluzione.
- Iluzione. - Pi një votkë. - Çfarë?
Votkë. Dhe qetësohu.
Gjithçka në rregull?
Po.
Kisha një problem të vogël që të gjeja votkën.
Mund të telefonosh në ç'orë të duash.
Kemi vetëm një orë diferencë Paris-Londër.
- Këtu. - Mund të më marrësh dhe ti. - Të dua. - Bukur.
- Do kthehem pas dy ditësh, jam bërë vonë. - Babi ka një listë. - Listë të madhe.
- Ku ke ilaç për rrobat e zeza... - Shihemi, djema! Kalofshi mirë!
Zoi, eja, mëngjesi.
Më shiko. Hajde. Vetëm një herë, këtu lart. Vetëm një.
Vajzë e mirë. Zoi!
- Çfarë? - Po po, ato është...
- Çfarë? - O Krisht... - Çfarë domethënë, Ithan?
Janë të kuqe.
Vivi? Do përgjigjesh?
Më fal. Asgjë me rëndësi, thjeshtë shefja ime Vivi. - Të telefonon natën?
Flasim shumë sepse bëjmë tregti ndërkombëtare.
Gjithmonë diku është ditë.
Atëherë, tani kemi tre ditë për të vrarë. - Çfarë po bën?
Quhet zile telefoni, Ithan. Të ruajta të timin.
Është "i love it" i Icona pop.
Urdhëro. Mirë se erdhe në këtë shekull.
Zoi. Zoi.
S'do që të shkosh me biçikletë në shkollë?
- Mendon se do i pëlqejë ngjyra Hiut? - Po - Vërtetë? - Po.
- Mendon se do i pëlqejnë me të vërtetë? - Nëse interesohet për ty, po.
- Pra ty s'të pëlqejnë? - Jo.
Jo, dua të them... Zoi. Më pëlqejnë me të vërtetë.
Shkëlqyeshëm.
Shikoj që s'beson në një 48 orësh pushim, ndërmjet vrasjeve.
- Atëherë, ty të kanë mbetur vetëm tre muaj. - Shko në makinën tënde tani, Vivi.
Jo derisa të marr një mendim të dytë për këtë...
përfundimisht, ç'farëdo që të jetë kjo që më dhe.
- Të thashë se është ilaç. - Jo, s'është ilaç.
Udhëzimet e thonë, nëse e ke marrë mundimin ti lexosh.
Nëse s'do mundem të mbaj të ulur pulset e zemrës,
ky budallëk do funksionojë si haluçinogjen.
Atëherë mbaji pulset e zemrës të ulur.
Pak e vështirë për punën që më kërkon të bëj.
Futu në makinë të vazhdojmë.
Dua të lokalizosh Llogaritarin Italian
që mban librat për mikun tënd të vjetër Albinon.
Si do e lokalizoj?
Quhet Mitat Xhilma.
Jep limuzina me qera dhe furnizon Albinon.
Njihu me të dhe do të qojë direkt tek Llogaritari.
Dakort.
- Dhe, Ithan? - Po? - Lëre biçikleten. Merr një kostum.
- Përse? - Sepse më pëlqen që djemtë e mi
të jenë të veshur më mirë se ata që vrasin.
Humbe kalin tënd shpirt?
Vjen nga "Brokeback Mountain."
E kupton që ne japim me qera makina të shtrenjta, kështu? - Po.
- Ku ke dëgjuar për ne? - Njëfarë Albino më ka thënë.
Të tha gjithashtu se ne mundësojmë dhe luks të matur?
Më tha që të mos bisedoj me punëtorët, por vetëm me shefin.
Ne s'kemi të punësuar, dakort? Ne jemi zv.presidentët e shitjeve.
Ai është i çmendur.
Jeni që të dy të mbaruar.
- Ç'do të thotë? - Të mbaruar. Mendoj.
Dëgjo këtu, trap,
copë e vogël mut!, ti je një asgjë para nesh.
Kurrë s'do takohesh me shefin. Kuptove? - Pra, më vjen keq. - Po.
Kisha një natë me të vërtetë të çudishme, disa netë të çudishme,
Jet-lag, mbase e filluam keq. Gabimi im. - Po.
Të fillojmë nga e para?
Jeni një burrë shumë i paedukatë që uleni mbi tryezën time
i paftuar, zoti...? - Përse tani emrat janë të rëndësishëm?
Sepse s'dua të vras një të panjohur.
Përse do të më vrasësh Mitat?
- Je ulur në karrigen time. - Thjeshtë, po prisja për ty.
Albino të ka dërguar? Bastardi! Gjithmonë isha besnik. Të lutem.
- Vajzat e tua janë në fotografi? - Si guxon që ti shikosh?
Ulu. Kam dhe unë një vajzë të re bukuroshe.
Si baballarë, vajzat e tua a kanë ndonjëherë...?
Mos vallë vajzat e tua janë mbyllur ndonjëherë në një dhomë?
Të presin flokët e tyre, dhe pastaj ti bëjnë të kuqe...
kupton, me paruke e kështu gjërash? - Jo, kurrë.
E dija. Do gjej belanë.
- Pra, s'të ka dërguar Albino që t'më vrasësh? - Jo.
Atëherë, kush je ti?
Ithan. Hajde.
Do bëj një bisedë me këtë burrin në banjë.
S'dua që t'më shqetësoni.
Po. Rregulli Numër 2: Bëjmë atë që na kërkon.
- Saktë. Rregulli Numër 2. - Është njeri i keq? - Diçka e tillë.
Kurse ti, je njeri i mirë?
Je profesionist, ë? Përse s'të kam parë më parë në Paris?
Isha larg me punë, për më shumë se pesë vjet.
Çfarë ishte kaq e rëndësishme që ta lije vajzën vetëm kaq kohë?
Nuk ja dal mirë me ekulibrin që duhet mbajtur mes punës dhe familjes.
Kupton, kur kthehem në shtëpi, kjo jetë, vrasjet... gjithë të tjerat, zhduken.
Mora vendimin e gabuar që të kthehem.
Çdo mëngjes dërgoj vajzat në shkollë.
Ha darkë me familjen. Ky është çelësi.
Mirë për ty, Mitat. Prandaj, dëgjo që të mos humbasësh darkën sonte.
Kur do vijë Llogaritari në Paris?
Të lutem, ma kujto se kush është ai?
- Urdhëro? - Përshëndetje. Jam znj.Driskal.
Do doja të flisja me babanë e Zoisë.
Unë jam babai i Zoisë. Është mirë?
Zoia është mirë, por duhet të takohemi.
Duhet të bëjmë një bisedë mbi sjelljen e saj.
- Mund të vij menjëherë. - Mos u vononi.
Shkojmë në shkollë.
Ashtu si i thashë Zoisë, studime kanë treguar
se agresioni ka marrë epërsi
për shkak të imazheve të dhunshme të kulturave popullore.
Mamaja e Zoisë e ka rritur që të jetë pasive.
Qëllimi i shoqes së shkollës në fytyrë s'mund të quhet reagim pasiv.
Me shpullë apo me grusht?
Ç'ndryshim ka kjo?
Nga përvoja ime, zemërimi, dëshpërimi dhe fyerjet.
Të gjitha këto kërkojnë...
Të gjitha këto kërkojnë përgjigje të ndryshme.
Z.Rener, është shumë e rëndësishme që ti jepni vajzës suaj
një mesazh të qartë, se, pa marrë parasysh ato që do përballet në jetë,
dhuna s'është një përgjigje e pranueshme.
Do mundohem.
Nëse s'do ishte kaq e çudishme, do ishte mjaft e turpshme, Ithan.
- Më lër të shikoj dorën. - Çfarë? - Më lër të shikoj dorën, Zoi.
- Gishti im i madh. - Nëse duhet të godasësh dikë, bëje me grusht të mbyllur.
Të sigurohesh që gishti i madh të jetë brenda.
Ke 5 vjet që s'je këtu, dhe më thua këtë?
- Mysliman je? - Është makina e shefit tim.
- Atëherë ai është mysliman? - Jo.
- Do lidhem me telefonin tim. Kjo që po dëgjoj është budallëk. - E di.
Më pëlqen kjo, kush janë ata?
Mos ke ndryshuar atje ku ke qenë?
Përse s'përpiqesh të më dëgjosh dhe t'më kuptosh?
Dakort, përse s'mi thua të gjitha?
Kam një shoqe të re nga Pakistani
dhe është një Britanike që e quan gjithmonë Paki.
Sot vuri sallam në dollapin e saj, për këtë e qëllova në fytyrë.
S'duhet të bësh diçka të tillë, kështu?
Pa prit, dëgjohet si të jetë liruar goma rezervë në port-bagazh.
Po mundohem të bisedoj me vajzën time.
Më fal, zemër. Ku e lamë?
- Të godasësh vajza, saktë? - Ndihem me të vërtetë keq.
Mos e bëj, sepse nganjëherë, është e vetmja mënyrë që të ndalosh të keqen.
- S'je i zemëruar me mua? - Jo, s'jam i zemëruar me ty.
Jam krenar për ty, dole përpara për një mik.
Po shkoj të marr bileta...
- Ithan... - Po?
Të hedhësh diçka në kafe, sepse kjo është shumë e bezditshme.
Jezus Krisht!
Pa të shikojmë nëse mund ta rikthejmë kujtesën tënde, Mitat.
Kjo është vajza ime.
- Zoi? - Më vjen keq për më parë.
S'ka gjë, dhe mua më vjen keq.
Do të shikoj pas shkollës?
Do bëj ca punë dhe pastaj do jem atje në orën 3:30, zemër.
Më tha që të marr vitamina, si thua?
Vajzat do të lodhin gjithmonë.
Duhet të jesh i fortë, të mos jesh kaq i butë.
Ke të drejtë Mitat.
Isha më i butë se duhej.
Tani... ku do e gjej Llogaritarin e Albinos?
- Përshëndetje, Zoi. - Është 3:40, Ithan. Ku je? - Jam me biçikletë zemër.
Harroje, gjithnjë vonohesh. Po iki.
Jo, jo, jam pothuajse atje, Zoi. Më jep...
Më jep 5 minuta. - Dakort, pesë minuta. Pastaj do iki.
Fëmijët.
Më fal që s'të fola mirë më parë, është Hiu,
është vallëzimi, ti erdhe në qytet.
Kjo është e re për të dy ne. E kuptova.
Vendi i preferuar që të shkosh më vonë janë karriget fluturuese, të kujtohet?
- Më kujtohet, paksa. - Po? - Bukur.
Përsëri me biçikletë!
Çfarë ka ndodhur, Ithan?
Një budalla që mora më nervozoi pak.
Po nëse është diçka më e keqe?
S'është gjë më e keqe.
Të kujtohet, kur pinim çokollatë të ngrohtë në shtëpinë në bregdet?
- Pothuajse. - S'do më prishte punë po ta quaja shtëpi.
Më mirë se në Pitsburg? Vërtetë? - Po, më mirë se në Pitsburg.
E di, kam ca filma në një kuti në shtëpi.
Të gatuaj dhe ti shikojmë sonte?
Po, do ishte bukur. - Bukur.
Oh, harrova. Kam për të shkuar tek Karina sonte.
- Te kush? - Karina, jemi bashkë në laborator.
Po bëjmë sëbashku një projekt, dhe do fle atje sonte.
- Ajo vajza nga shkolla? - Po. Më vjen keq, Ithan, me të vërtetë.
Jo, është në rregull. Thjeshtë...
A s'duhet që më parë të marr prindërit e saj?
Po, nëse flet rusisht. Prindërit e saj flasin vetëm rusisht.
- Merr mamanë që të të thotë se s'ka problem. - S'është nevoja të marr mamanë tënde.
- Do shikosh videot sonte? - Po, natyrisht.
Shihemi më vonë.
Përshëndetje, jam Kristin. S'ndodhem këtu, ju lutem lini mesazh.
Tina, jam unë.
E beson që unë dhe Zoia ishim ulur në karriget fluturuese.
Pimë çokollatë të ngrohtë, dhe ishte ideja e saj?
Faleminderit për këtë, Tina. Je me të vërtetë një mama e mirë.
Përshëndetje. Gëzohem që gjithçka shkon mirë. Por cila është ajo shoqja?
S'kam dëgjuar kurrë se prindërit e saj janë rusë. Më telefono më vonë.
Zoi!
Është makina juaj kjo?
Më falni... Është makina juaj kjo? - Jo shoku....
Shkele rregullat. Kurrë të mos ngatërrosh familjen.
Ky s'është takim profesional, ky është...
është si një vizitë mes baballarësh.
- Është vonë. - Mitat?
- E njeh këtë njeri Mitat? - Po, punojmë bashkë.
- S'të kam parë më parë. - Është Amerikan.
- Në rregull, pra, ejani, ejani me ne. - Faleminderit për këtë.
- Kjo është Rashel dhe Sara. - Kam një problem serioz me vajzën time, Zoinë.
Ke 5 vjet që mungon dhe pret që t'mos kesh probleme?
- S'mund të bësh... - Kjo është e drejtë, mund të mos mundem,
por vajzat e tua mund të më thonë se ku mund të ketë shkuar
një 16 vjeçare në parti gjatë mbrëmjes shkollore.
Ç'do të thotë "merimanga"?
- Janë vajza të mira, s'shkojnë në vende të tilla. - Ç'do të thotë "merimanga"?
-"Des Soirees House". - Si e dini këtë? - Ju faleminderit.
- Zotëri, s'mundeni. - Është vajza ime atje.
Thashë që ta harroni. S'dëgjoni se ç'po ju them?
Zoi!
Ndaloni, ju lutem... ju lutem.
Ç'ka ndodhur djema?
Mbathjani, hajdeni.
Ndaloni, ju lutem.
- S'mund të kaloni zotëri. - Ithan!
Ithan!
- Ithan! Të lutem! - Do që të hash dru?
Përktheu filmin: Eduart Ndreu
Eja, Zoi, eja.
Të mbaj unë, zemër.
Çfarë po bëjmë këtu?
Një pyetje e mirë, Zoi, është se ç'bëre mbrëmë ti?
Kjo është kaq e turpshme... duhet të shkoj atje.
Përse duhet të kthehesh në një vend të tillë?
Sepse më pëlqen të jem me shokët e mi. - Shokët e tu?
Mos të kujtohet gjë se ç'ndodhi?
Në banjë?
- Zoi! - Çfarë? - Në banjë, të kujtohet ç'ndodhi?
Karina thotë se është një test prove. Dakort?
- Jo, nuk e ke bërë. - Po, e bëmë.
Kështu vendosëm të dilnim me ca miq jashtë.
- Duhet të arrij metronë, jam vonuar. - S'do shkosh me metro. - Çfarë?
S'do shkosh në shkollë e veshur kështu.
Do veshësh këtë, do shkojmë në shtëpi dhe do bisedojmë.
- Dhe si egzaktësisht do shkojmë në shtëpi? - Me biçikletë.
- Po, nuk ma merr mendja Ithan. - Do hipësh në biçikletë.
- Dhe unë do vij pas. - Jo, s'do e bësh.
Pusho së foluri dhe hip në biçikletë.
- Kujtova se kjo ishte ajo që doje të bisedonim. - Hip!
- Merre biçikletën tani, përndryshe... - Përndryshe çfarë? - Tani!
Unë as që di ti jap biçikletës, dakort?
Cili fëmijë s'di ti japë biçikletës?
Ai fëmijë që s'kishte kurrë një baba pranë që ta mësojë.
Dreqin. Ky vend është i sheshtë, kështu që mund t'ja nisim nga këtu.
S'duhet të jetë biçikletë më e madhe?
Jo dhe biçikletë më të madhe, Zoi, është biçikletë vajzash.
Kështu, e zgjodhe që të bëjë një rrugë të gjatë, saktë.?
Mund të shpjegoj një rrugë të gjatë. Kuptova. Shiko...
Ka shumë njerëz. S'mund të shkojmë në ndonjë vend të qetë?
- O Zoti im... - S'ka shumë njerëz.
Por është e mirë.
- Është e shkëlqyeshme. Hip. - Si hipën në këtë? - Thjeshtë hip.
Po po, ja dolëm. Jemi në gjysmë të rrugës. Shko.
Jepi vetes kohë që të mësohesh me të. Atje. Në rregull?
Zoi, është në rregull. Je mirë?
- Djathtas. - Ngadalë-ngadalë, të lutem.
Atëherë, të ndihmova. Tani bëje vetë... njërin pedal pas tjetrit.
Përse na le vetëm, Ithan?
Përse e braktise mamanë?
Kam udhëtuar shumë, zemra ime, dhe mamaja dhe unë... - Lëre...
S'është e lehtë...
S'egziston një përgjigje e lehtë, për këtë, zemër.
- Ke familje tjetër? - Jo, zemra ime, jo. Eja.
- Ke familje tjetër? Kjo është e gjitha? - Nuk kam.
- Ke vajzë tjetër diku? - Jo, nuk është...
- Më pe dhe s'të pëlqeva? - Jo, zemra ime...
- Nuk më do? - ...S'është ajo.
Përse u vonove kaq shumë që të kthehesh?
- Shiko! - Sa më shumë që mungoja,
aq më e vështirë ishte që të kthehesha.
Dakort, dakort, dakort.
Kjo është e gjitha. S'ka të bëjë me ty.
- Do vazhdosh të interesohesh për mua edhe pse bëj gjëra të këqija? - Natyrisht.
Absolutisht.
Them shumë gënjeshtra. Gjatë gjithë kohës, për gjithçka.
Akoma dhe kur s'është e nevojshme. Nuk e di se përse.
Disa herë është më e lehtë që të thuash dhe të vërtetën.
Ajo vajza që godita në shkollë,
shoku i saj Pakistanez, qëllonte Hiun.
- Dakort, është që të mos të kalojnë për budalla. - Po. - Hiu!
Janë shumë të bukura, faleminderit. Prit, kthehem menjëherë...
Ithan, mos thuaj asgjë të çudishme.
- Shkruan, Hiu? - Çfarë?
- Shkruan? - Jo, fare, z.Zu.
Jam sportist. Në sulm.
Meqë ra fjala, në ndeshjen e fundit shënova dy gola.
- Të pëlqen të shënosh? - Po, sigurisht që më pëlqen.
Jo! Ashtu, mendoj se... në fushë.
- Po... - Vetëm në fushë, po. - Futboll? - Po.
S'më pëlqen. Jam nga Pitsburgu. Lozim futboll të vërtetë.
- Po, futboll amerikan. - Jo.
Futboll të vërtetë.
Bukur.
- Biçikletë e bukur. - Të pëlqen biçikleta? - Po.
Vetëm një është.
S'vonohem që të kthehem, Ithan.
- Ku do shkoni ju? - Në shkollë.
Shkëlqyeshem, e kam dhe unë rrugën andej. - Jo, nuk e ke.
Edhe mundet. Po shkoj në market.
Atëherë, unë do... Flasim më vonë, z.Zu.
- S'më pëlqen të më thërrasë ashtu. - S'të pëlqen Hiu?
Jam nga Zyra e Shitjeve, zemër. Puna ime është që të "lexoj" njerëzit.
E di, shumë prej prindërve të shokëve të mi punojnë në market, Ithan,
por asnjëri prej tyre s'vishet kështu. - Çfarë... Ndoshta jo.
Dua të them se veshin uniformë. I veshin kur shkojnë për të punuar.
Hej, ju dua!
- Ç'bën këtu? - Ti e di procedurën.
S'mund të jetë zhdukur. Dua t'më thuash se ku ndodhet.
- E dhashë dje. - E di se e ke bërë.
Dhe tani u ktheve pas. Kujtoja se ishe profesionist.
Jam një baba i lirë. Është e komplikuar.
Unë e kam fajin që vajza jote është jashtë kontrollit
dhe ndikon mbi punën dhe miqësinë tënde?
Ke të drejtë, Mitat. Ndikon mbi sjelljen time,
sepse supozohet se duhet të ishe i vdekur prej shumë kohësh.
S'duhet të vonohet puna. Kam për të marrë vajzat në pesë e gjysëm.
S'mund të të premtoj, por do bëj një përpjekje.
Hapeni. S'mund të kaloj nga pasqyra juaj.
Në rregull, trap.
Ithan! Ithan!
Në çantën e dokumentave është një numër çertifikate bankare
që lidhet me Albinovim Rain. Kështu nuk është? - Po.
Mos e hap. Çelësi ka një mekanizëm shpërthyes.
Më duhen kodet e çantës. Më jep kodet dhe do ikësh.
Por sapo unë ti jap, ti do më vrasësh.
Jo, por betohem në Zot se do të torturoj
derisa të numëroj në 3. - Jo - Një.
- Dy... - Nuk e bëj. Jo.
- Zoi? - Ithan, po mendoja për sonte.
Zemër, do jem në kohë në shtëpi për darkën, të premtoj. Mundet...
- Mundem të të marr më vonë? - Do gatuaj për Hiunë sot...
Vetëm ju të dy, si...
darkë romantike? - Diçka të tillë.
Dua të bëj makarona të mira,
por s'e di nëse në salcë shkon domatja.
S'po gjej mamanë, dhe më duhet ndihma jote.
Një moment, zemër.
Shoku, je Italian i vërtetë?
- Çfarë? - Domethënë je Italian, ke lindur atje?
- Po, Katania, Siçeli. - Ke një recetë për salcë?
- Salcë? - Po, salcë.
Është e ftohtë?
Jo, nuk është e ftohtë. Por the se je Italian i vërtetë, drejt? - Po.
Po. Pra duhet të dish se si bëhet një salcë për makarona.
- Salcë për makarona! - Të kuqe apo të bardhë?
- Të kuqe apo të bardhë? - Të kuqe, është vegjetarian, jo shumë pikante.
- Vegjetariane, jo shumë pikante. - Bukur. Di një të mirë.
Zemër, kam takim me një Italian të vërtetë.
Mamaja e tij ka një recetë të mirë. Do të ta japë. Emri i tij është Guido.
Përse nuk e përshëndet vajzën time?
Përshëndetje. Më quajnë Guido. - Përshëndetje Guido, prit vetëm një moment.
Jo, jo! Të lutem merr kohë sa të duash.
Jo, jo, jo.
Kjo është salca e preferuar e mamasë.
Domate, kaperi
dhe hudhër. Përdor gjithmonë domate nga kopështi.
A ka mamaja jote kopësht? Kjo është e mrekullueshme.
Po, ka një plantacion të tërë, kështu që s'munda të shkoja në shkollë.
Tani jam i vetmi që ka mbetur që të kujdeset për të.
Lëri këto?
Vaji ulliri të nxehtë, hudhër të thërrmuar.
Qëron domatet. Pas 10 minutash, jo më shumë.
Shton kaperi dhe piper.
Sekreti i mamasë është vera e kuqe.
Dhe një lugë sheqer.
Ai qenka me të vërtetë djali i mamasë së tij, ë?
Mendoj se është gjë e ëmbël që do mamanë e tij. Faleminderit, Ithan.
- Kujtohu të mos kthehesh herët në shtëpi. - Dakort.
Jo, prit. Të lutem merre përsëri.
Dua ti jap recetën e preferuar të mamasë për Kanoli.
Di të matësh orën?
Ku është njëshi?
Ku është treshi? Janë dy orë.
Lëre për dy orë.
Guido, ma kujto se ku do të shkosh pasi të lëshojë djaloshi?
Do shkoj në shtëpi tek mamaja ime.
Je vonuar.
Jam në takim.
Po, e shikoj këtë.
Po e shijon punën, apo jo?
- S'ke gallatë. - Jo në të vërtetë. - Ulu poshtë.
- Shampanjë? - Jo.
Je e vetmja Amerikane që ka jetuar një moment të bukur në Paris, kështu?
Kush nuk e dashuron Parisin? Tani që falimentuam Albinon,
duke e kthyer në Paris, me bishtin ndër shalë, do na dërgojë drejt e tek Ujku.
Kur?
Së shpejti.
- S'mund të vishesh kështu. - Çfarë gabimi ka veshja ime?
Të kam parë që në fillim, Ithan.
Do ishe vrarë ndërkohë që më vështroje,
nëse s'do ishe i mirë në maskim. Ashtu si Albino. Duket i mirë.
Vishet si budalla. Do që ta provoj dhe këtë?
Ç'është Velia? 44 në gjatësi?
- Po. - Bukur. Hiqe.
- Ç'ka ndodhur? - Fëmija. - Fëmija?
E le që të ikë, kështu nuk është? Nuk e ke ngacmuar?
Jo, mbaje. Është e jotja tani.
- O Zoti im. - S'është hera jote e parë që e shikon?
- Në të vërtetë është. - Me vajzën tuaj?
S'isha aty.
Punoja larg, në Afrikë që të jem egzakt.
Ja doli mirë?
Nuk më kujtohet.
Po vjen fëmija!
Është vajzë...
Do e marrësh beben në krahë,
është tradita jonë që të japë bekimin e familjes.
Traditë? - Po. Mbajmë fjalën tonë tek ti. - Çfarë?
Fjalën? Ç'fjalë? Dua të them, thjeshtë...
Solla ushqim kinez, kështu? Kam 100 biskota fati.
Është në rregull. Gjithçka është ashtu si duhet.
S'doja të thoja sapo të lindë fëmija.
- Ka mjaft vend për të gjithë. - Është shtëpi e madhe.
Kam një hyrje të vogël, jashtë qytetit.
Vetëm unë dhe fëmijët. Gjithçka është në rregull përderisa jemi bashkë.
Shumi do që ta quajë foshnjën Ithan.
- Është emër meshkujsh. - Jo.
Është emri i një burri të mirë i cili nuk qëlloi kur e kishte mundësinë.
Në vend të kësaj na dha një shtëpi. E zgjodhi me kujdes.
Emri është perfekt.
- Përshëndetje, si shkoi? - Hiu më ftoi në festë.
Bukur. Darka kishte sukses.
Ooo, dukesh shumë bukur.
- E bleve sot për mua? - Jo.
- Do vish nesër në festë? - Atëherë, po nëse po më pyet.
Do bëhet në shtëpinë e Hiut.
- E di, Hiu është nga një familje e klasit të lartë. - Po.
Mos harro se nëpër damarë rrjedh "Steelers".
E kishin dërguar Hiun në një shkollë speciale
kërcimi kur ishte 8 vjeç.
Atëherë? - Kështu, kjo do të thotë se duhet të jetë një kërcimtar shumë i mirë.
- Dhe? - Dhe unë s'di të kërcej, Ithan.
- Jo, s'jam e mirë në kërcim. - Hip mbi këmbët e mija.
- Jam e madhe për këtë. - Nuk je. Hip tani mbi këmbët e mija.
- Do të mësoj të kërcesh me këngën e preferuar të mamasë tënde. - Bukur.
Dhe mbrapa.
- Është mjaft e thjeshtë, kështu nuk është? - Jo dhe aq. - Zbrit tani.
Do e veshësh këtë kostum për mua nesër?
Sigurisht që do e bëj.
Mama.
Zemra ime.
- S'ke ndryshuar. Jo që nga momenti që jam kthyer. - Ke të drejtë.
- I ke thënë? - Jo.
- Duhet. - E di.
- Thjeshtë thuaji se e do. - Ajo e di këtë.
Ka nevojë ta dëgjojë prej teje.
Sigurisht që e dua. E dua ashtu si të dua ty.
- Mirmëngjesi. - O Zoti im.
- S'je në divan. - Jo, Tina, s'jam në divan. Ku qëndron e keqja këtu?
Ç'do bëhet kur të ikësh?
- Po? - Albino ndodhet në Grand Hotel.
Në rregull.
S'do shkoj asgjëkundi.
- Urdhëro? - Më gjete. - Do isha i verbër po të mos të gjeja.
Mos u bëj idiot, Mitat. Vajzat e tua të presin sonte.
Ashtu si dhe gruaja jote e bukur.
Me kë po flisje?
Hajde, më shpejt!
Eja!
Eja më shpejt!
Mos vallë na humbi?
E njoh atë. S'dorëzohet kurrë.
Ç'bën këtu?
Je një baba që e di se si shkojnë gjërat.
Kujdes!
Është në rregull.
E kam parë dhe më parë kështu. Është i sëmurë.
Çfarë po bën?
Do e vrasësh!
Sa kohë ke që më ndjek?
Vrite, dreqin!
Vrite!
Mirë se u riktheve.
Përsëri e le Ujkun që të shpëtojë.
- Ku ndodhem? - Në vend të sigurtë...
Përsa u përket rezultateve nga laboratori, Ithan.
Isha shumë kurioze. Dhe vertetohet se...
kishte një rezultat pozitiv për ty.
S'dua që ta kaloj jetën që më ka mbetur duke vrarë për ty, Vivi.
Asgjë s'është e drejtë, Ithan.
Vrit Ujkun.
Kam nevojë për kostum të ri.
E dëgjove.
U bë një ndryshim plani. Do ikim sonte.
Më dërgo tek kolegu im. Do më ndihmojë që të largohem nga Parisi.
- Mama, më bën që të mërzitem. - Përse s'e thua? - Jo.
- Të paktën të mundohemi. - Jo!
Thjeshtë buzëqesh dhe argëtohu.
Përse? I urrej këto këpucë. Ngjaj me Miss Rrezediellin.
- Dukesh perfekte, zemër. - Jo, nuk dukem.
- Zu. - Hiu. - Je shumë e bukur. - Vërtetë?
Po, sigurisht.
Z.Rener, znj.Rener. Këta janë prindërit e mi.
Gëzohem që të shikoj përsëri. Gjithashtu dhe unë.
- Ky është Ithani, babai i Zoisë. - Përshëndetje. Dhe ky është kolegu im.
Gëzohem që po ju takoj.
Edhe juve.
Si jeni?
Gëzohem.
- Mund të marr pallton tuaj? - Po. - Ju faleminderit.
- Nuk është perfekte? - Po.
Zoi, mund të më bësh një nder?
Përdor mënyrën tënde më të mirë përsa i përket Hiut, dakort?
Gëzuar.
Punon përsëri!
Po. Ka një problem këtu.
Prandaj je kthyer në Paris?
Jo, u ktheva për ty dhe Zoinë.
Të gjitha ishin gënjeshtra. Më premtove se do e mbaje punën larg nesh.
- Ndoshta as i sëmurë nuk je. - Nuk të gënjeva, Tina.
S'kam kohë që të shpjegohem tani.
Policia do jetë këtu pas 10 minutash.
- Na përdore që të dyjave! - Kurrë s'do jua bëja këtë.
Sigurohuni që dyert të jenë të bllokuara.
Të paktën ki mirësjelljen që të më shikosh në sy.
Vriteni.
Është thjeshtë fat i keq.
- Kjo është e mrekullueshme. - Po, e di. Është çmenduri.
- Nuk jam mirë. - Eja me mua.
- Mos, të lutem, mos shko. - Të lutem, qëndro këtu.
- Zoi! - Poshtë!
Më dëgjon ti atje poshtë?
Ka vdekur.
Dreqin.
- Mos. - Asnjëherë s'ishe i mirë.
Po.
O Zoti im.
- Ndodhem në ferr? - Ashtu të duket, Ithan.
- Mbaroje. - Çfarë?
Jezus Krisht.
Dëshiron me të vërtetë që të vazhdosh të punosh për ta?
-Ithan! - Të gjitha ishin gënjeshtra! - Ithan! Ti s'do që të jesh me ne.
- Beson se mund të mbarosh me ta? - Përfundoje.
Nuk ma merr mendja.
Gruaja ime dëshiron që të largohem.
Mund të flas me të? - Jo, është në breg dhe gjuan me gurë.
Do bëjmë një pushim ne të dy. Të paktën nuk është e neverikosur.
Gjithçka në rregull?
Po, ishte vështirë. Ka ditë të mira dhe të këqija.
Tha disa gjëra, thashë disa gjëra.
Kishte lotë, por kaloi, dhe me të vërtetë ja vleu.
Përshëndetje. Janë disa dhurata nga unë, dhe...
pakoja në të majtë të shtëpisë...
Po dëgjoj borinë e makinës... Duhet të kthehesh?
Të dua, Tina.
Nëse do mundesha të thoja një fjalë...
do ndryshoje mendje, dhe do më jepje edhe një mundësi?
Kam bërë shumë gabime, Tina.
Isha një bashkëshort shumë i keq. Kam bërë...
kam bërë gjëra që s'mund ti shpjegoj. dhe tani do kaloj jetën time,
atë që më ka mbetur... duke të dëgjuar.
Ndoshta s'kam harxhuar mjaft kohë me vajzën dhe gruan time.
- Cila është fjala? - Çfarë?
Cila është fjala? Që do më bënte të ndryshoja mendje?
Janë Krishtlindjet.
- Këto janë dy fjalë Ithan. - Përshëndetje, mama. - Përshëndetje zemër.
Jam shumë e gëzuar që erdhe.
Eja, shkojmë brenda. Babi do na bëjë çokollatë të ngrohtë...
Shkojmë.
P
Pë
Për
Përk
Përkt
Përkth
Përkthe
Përktheu
Përktheu F
Përktheu Fi
Përktheu Fil
Përktheu Film
Përktheu Filmi
Përktheu Filmin
Përktheu Filmin:
Përktheu Filmin: E
Përktheu Filmin: Ed
Përktheu Filmin: Edu
Përktheu Filmin: Edua
Përktheu Filmin: Eduar
Përktheu Filmin: Eduart
Përktheu Filmin: Eduart N
Përktheu Filmin: Eduart Nd
Përktheu Filmin: Eduart Ndr
Përktheu Filmin: Eduart Ndre
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu
E
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ek
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Eks
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Eksk
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskl
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Eksklu
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluz
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzi
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluziv
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivi
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivis
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivish
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht p
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht pë
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për:
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: w
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: ww
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.T
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Ti
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Tit
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titr
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra.
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra.A
Përktheu Filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra.Al
A është babai njeri i keq?
Ka bërë disa gjëra.
- Do qëndrojë babai? - Aq kohë sa të mundet, zemër.
Ai të do shumë ty.
Përktheu filmin: Eduart Ndreu Ekskluzivisht për: www.Titra.Al
Gëzuar Krishtlindjet. I dashur!